bendezâde


bendezâde
(F.)
[ ﻩداز ﻩﺪﻨﺑ ]
1. köle çocuğu.
2. benim çocuğum.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • bendezade — is., esk., Far. bende + zāde Alçak gönüllülük göstererek benim çocuğum anlamında kullanılan bir söz İki bendezadeniz vardı, ömürlerini efendimize bağışladılar. M. Ş. Esendal …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bende — is., esk., Far. bende Kul, köle Aynı zamanda, bu has ve vefakâr bendesine mim koymuştu. Y. K. Karaosmanoğlu Birleşik Sözler bendehane bendezade Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bendeniz bendeniz cennet kuşu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • zade — is., esk., Far. zāde 1) Oğul, evlat Şimdi bilmem ne zade namı altında, İstanbul un en büyük zenginlerinden biriydi. Ö. Seyfettin 2) sf. Doğmuş Birleşik Sözler amcazade asilzade bendezade beyzade dayızade …   Çağatay Osmanlı Sözlük